اصل کار یک دیود یکسو کننده بر رسانایی یک طرفه اتصال PN است. هنگامی که یک ولتاژ خارجی اعمال می شود، ویژگی های اتصال PN وضعیت عملکرد دیود را تعیین می کند. اگر ولتاژ خارجی پتانسیل ناحیه P را از ناحیه N بیشتر کند (بایاس رو به جلو)، میدان الکتریکی خارجی با میدان الکتریکی داخلی مخالفت می کند و ناحیه تخلیه را باریک می کند. این به اکثر حامل ها اجازه می دهد تا از اتصال PN عبور کنند و جریان زیادی تولید کنند و دستگاه را در حالت امپدانس کم یا حالت "رسانا" قرار دهند. برعکس، اگر ولتاژ خارجی پتانسیل ناحیه N را از ناحیه P بیشتر کند (بایاس معکوس)، میدان الکتریکی خارجی میدان الکتریکی داخلی را تقویت میکند و ناحیه تخلیه را گسترش میدهد. عملاً هیچ جریانی جریان نمی یابد و دستگاه وارد حالت امپدانس بالا یا حالت «قطع» می شود. یکسوسازی از این رسانایی یک جهته استفاده می کند تا جریان متناوب (AC) را در طول یک نیم چرخه جریان دهد در حالی که آن را در طول چرخه دیگر مسدود می کند.
پارامترهای کلیدی عملکرد برای دیودهای یکسو کننده شامل افت ولتاژ رو به جلو، حداکثر میانگین جریان اصلاح شده، اوج ولتاژ معکوس، زمان بازیابی معکوس، جریان نشتی و محدوده دمای عملیاتی است. افت ولتاژ رو به جلو (VF) به افت ولتاژ در سراسر دیود در هنگام رسانش اشاره دارد. افت ولتاژ رو به جلو کمتر به کاهش تلفات هدایت کمک می کند و راندمان مدار را بهبود می بخشد. حداکثر جریان اصلاح شده متوسط (IF(AV)) ظرفیت تحمل جریان دیود را تعیین می کند. حداکثر ولتاژ معکوس (PIV یا VRRM) حداکثر ولتاژی است که دیود می تواند در حین کار معکوس تحمل کند. زمان بازیابی معکوس (trr) زمان مورد نیاز برای بازنشانی حامل های اقلیت در دیود هنگام تغییر حالت هدایت به جلو به حالت مسدود کننده معکوس است. جریان نشتی (IR) جریان دقیقه ای است که از دیود در هنگام بایاس معکوس عبور می کند. محدوده دمای عملیاتی محدوده دمایی را مشخص می کند که در آن دیود یکسو کننده باید برای اطمینان از قابلیت اطمینان و طول عمر کار کند.
یک دیود در هنگام انتقال از هدایت به جلو به قطع، تحت یک فرآیند بازیابی معکوس قرار می گیرد. فرآیند انتقال درگیر در تغییر دیود از حالت هدایت به جلو به حالت قطع معکوس معمولاً به عنوان فرآیند بازیابی معکوس شناخته می شود. در اینجا، $t_s$ زمان ذخیره سازی نامیده می شود، $t_t$ زمان حمل و نقل، و $t_{rr}=t_s + t_t$ زمان بازیابی معکوس است. وجود زمان بازیابی معکوس سرعت سوئیچینگ دیود را محدود می کند. این فرآیند بازیابی معکوس توسط اثر ذخیره بار ایجاد می شود - پدیده ای که در آن حامل های اقلیت غیرتعادلی در طول هدایت به جلو جمع می شوند. زمان بازیابی معکوس نشان دهنده مدت زمان مورد نیاز برای دفع این شارژ ذخیره شده است. به عنوان یک پارامتر حیاتی برای دیودهای یکسو کننده، زمان بازیابی معکوس ($t_{rr}$) به طور قابل توجهی بر عملکرد دستگاه تأثیر می گذارد.
دیودهای یکسو کننده با راندمان بالا دارای زمان بازیابی معکوس کوتاه (معمولاً 50 تا 100 ns) و افت ولتاژ رو به جلو پایین هستند. در مقابل، دیودهای یکسو کننده استاندارد زمان بازیابی معکوس طولانی تری دارند (معمولاً بیش از 500 ns) و افت ولتاژ رو به جلو نسبتاً بالاتری دارند. دیودهای شاتکی از یک تماس فلزی نیمه هادی استفاده می کنند. آنها ذخیره حامل اقلیت را نشان نمی دهند، که منجر به زمان بازیابی معکوس بسیار کوتاه و افت ولتاژ رو به جلو پایین می شود. در حالی که سرعت سوئیچینگ سریع آنها را برای طراحیهای منبع تغذیه با راندمان بالا ایدهآل میکند، جریانهای نشتی معکوس بالاتر و درجهبندی ولتاژ پایینتر مشخص میشوند. موادی مانند کاربید سیلیکون (SiC) را می توان برای ساخت دیودهای شاتکی با ویژگی های عملکرد برتر استفاده کرد.
