دیود نقطه تماس
یک دیود تماس نقطه ای با تماس یک سیم فلزی بسیار ظریف (مانند آلومینیوم سه ظرفیتی) با سطح یک نیمه هادی (مانند ژرمانیوم) ساخته می شود. سپس یک جریان لحظه ای بالا از طریق تماس در جهت جلو عبور می کند تا سیم و نیمه هادی را محکم به هم جوش دهد. ترکیب فلز سه ظرفیتی و ژرمانیوم یک اتصال PN را تشکیل می دهد. در نهایت، سرنخهای الکترود متصل میشوند و مجموعه درون یک محفظه محافظ مهر و موم میشود. سیم فلزی به عنوان الکترود مثبت (آند)، در حالی که ویفر نیمه هادی به عنوان الکترود منفی (کاتد) عمل می کند.
از آنجایی که سیم فلزی بسیار ریز است، ناحیه اتصال PN به دست آمده بسیار کوچک است که منجر به ظرفیت کم بین الکترود می شود. با این حال، این بدان معناست که دیود نمی تواند ولتاژ معکوس بالا یا جریان های زیاد را تحمل کند. این نوع دیود برای تشخیص فرکانس بالا و به عنوان یک جزء سوئیچینگ در مدارهای دیجیتال پالسی مناسب است و همچنین می توان از آن برای یکسوسازی جریان کم استفاده کرد. به عنوان مثال، 2AP1 یک دیود ژرمانیوم نقطه تماس با حداکثر جریان اصلاح شده 16 میلی آمپر و حداکثر فرکانس کاری 150 مگاهرتز است.
دیود اتصال (منطقه-تماس).
دیودهای اتصال (یا دیودهای تماس ناحیه ای) با ایجاد تماس مستقیم بین نیمه هادی های نوع P و نوع N شکل می گیرند و در نتیجه یک اتصال PN با استفاده از روش های دوپینگ مانند انتشار، آلیاژسازی یا اپیتاکسی ایجاد می شود.
دیودهای اتصال دارای یک منطقه تماس اتصال PN بزرگ هستند که به آنها اجازه می دهد تا جریان های بالاتر را مدیریت کنند. در نتیجه، آنها برای مدارهای یکسوسازی با جریان بالا یا به عنوان دستگاه های سوئیچینگ در مدارهای دیجیتال پالسی مناسب هستند. به دلیل ظرفیت اتصال نسبتاً بالایی که دارند، آنها محدود به عملکرد فرکانس پایین تر هستند، اگرچه می توانند به عنوان خازن در مدارهای مجتمع نیز عمل کنند. به عنوان مثال، 2CP1 یک دیود سیلیکونی از نوع اتصال با حداکثر جریان یکسو شده 400 میلی آمپر و حداکثر فرکانس کاری تنها 3 کیلوهرتز است.
